Σε αδιέξοδο έχει περιέλθει η υλοποίηση έργων αυτοπαραγωγής ενέργειας μέσω net-billing με ισχύ άνω του 1 MW, εξαιτίας ασάφειας στο αδειοδοτικό πλαίσιο, που δημιουργεί θεσμικό κενό και ανασφάλεια δικαίου για επιχειρήσεις και επενδυτές. Ταυτόχρονα, παραμένει ασαφές και προβληματικό το καθεστώς περιβαλλοντικής αδειοδότησης για μικρά οικιακά φωτοβολταϊκά συστήματα επί εδάφους, εντός οικοπέδου.
Ασάφεια για τα έργα άνω του 1 MW: Απαιτείται ή όχι Βεβαίωση Παραγωγού;
Κεντρικό πρόβλημα αποτελεί το γεγονός ότι ο ΔΕΔΔΗΕ ζητά Βεβαίωση Παραγωγού για να προχωρήσει η αδειοδότηση, ενώ η ΡΑΑΕΥ θεωρεί ότι δεν απαιτείται, ανεξαρτήτως ισχύος, για έργα αυτοκατανάλωσης. Το αποτέλεσμα είναι να μην προχωρά κανένα έργο net-billing άνω του 1 MW.
Η διαφωνία εστιάζεται στην ερμηνεία του άρθρου 33 του ν. 4951/2022, το οποίο απαλλάσσει από τη Βεβαίωση Παραγωγού τα συστήματα αυτοπαραγωγής μόνο υπό την προϋπόθεση ότι εγκαθίστανται «σύμφωνα με το άρθρο 14Α του ν. 3468/2006» – άρθρο που θέτει όρια ισχύος ανά κατηγορία καταναλωτών.
Προτεινόμενη λύση: Νομοτεχνική παρέμβαση
Όπως επισημαίνουν φορείς της αγοράς, για να ξεμπλοκάρουν τα έργα net-billing, θα πρέπει να απαλειφθεί η αναφορά στο άρθρο 14Α, ώστε η απαλλαγή από τη Βεβαίωση Παραγωγού να αφορά όλους τους αυτοπαραγωγούς, ανεξαρτήτως ισχύος.
Συνεπώς, η διατύπωση πρέπει να τροποποιηθεί ως εξής:
«…των σταθμών Α.Π.Ε. και Σ.Η.Θ.Υ.Α. που εγκαθίστανται από αυτοπαραγωγούς», χωρίς αναφορά στο άρθρο 14Α.
Με την ίδια λογική, θα πρέπει να απαλειφθεί και η υποχρέωση κατάθεσης εγγυητικής επιστολής για αυτοπαραγωγή, τροποποιώντας αντίστοιχα το άρθρο 6 του ίδιου νόμου.
Αδειοδοτικές επιβαρύνσεις και καθυστερήσεις
Η απαίτηση για έκδοση Βεβαίωσης Παραγωγού δεν είναι μόνο διαδικαστικά χρονοβόρα, αλλά προσθέτει αδειοδοτικά βάρη στις επιχειρήσεις, όπως η έκδοση Άδειας Εγκατάστασης και Άδειας Λειτουργίας. Επιπλέον, οι σχετικές αιτήσεις μπορούν να υποβληθούν μόνο τρεις φορές τον χρόνο (Φεβρουάριο, Ιούνιο, Οκτώβριο), γεγονός που παγώνει τα επενδυτικά σχέδια.
Η ΡΑΑΕΥ, σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, συμμερίζεται την ανάγκη για κατάργηση της Βεβαίωσης, περιορίζοντας τη διαδικασία απλώς στην καταγραφή του πολυγώνου του σταθμού.
Αγνόηση των οικιακών φωτοβολταϊκών επί εδάφους προκαλεί επιπλέον κόστος και γραφειοκρατία
Ένα ακόμα αγκάθι εντοπίζεται στην περιβαλλοντική αδειοδότηση μικρών οικιακών φωτοβολταϊκών που εγκαθίστανται επί εδάφους και εντός του οικοπέδου όπου βρίσκεται το κτίριο κατοικίας.
Σύμφωνα με την ισχύουσα Υπουργική Απόφαση (ΥΠΕΝ/ΔΙΠΑ/63951/4418), απαλλάσσονται από περιβαλλοντική αδειοδότηση:
-
Συστήματα επί κτιρίων,
-
Συστήματα εντός ΒΙ.ΠΕ. ή άλλων υποδοχέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων,
-
Συστήματα επί του εδάφους μόνο όταν βρίσκονται σε γήπεδα υφιστάμενων επιχειρήσεων.
Δεν προβλέπεται, όμως, καμία εξαίρεση για οικιακά φωτοβολταϊκά επί εδάφους, με αποτέλεσμα να απαιτείται βεβαίωση εξαίρεσης ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και ΠΠΔ (Προκαταρκτικός Προσδιορισμός Περιβαλλοντικών Απαιτήσεων).
Το αποτέλεσμα είναι περιττή γραφειοκρατία και κόστος για χιλιάδες νοικοκυριά που θέλουν να εγκαταστήσουν συστήματα αυτοπαραγωγής στον ακάλυπτο χώρο ή στον κήπο τους.
Ζητείται ξεκάθαρο θεσμικό πλαίσιο για την αυτοκατανάλωση
Ο τομέας της αυτοπαραγωγής ενέργειας, είτε για επιχειρήσεις είτε για νοικοκυριά, αντιμετωπίζει καθυστερήσεις και αβεβαιότητα λόγω ανεπαρκών και ασαφών νομοθετικών προβλέψεων. Όπως σημειώνουν επαγγελματίες του κλάδου, απαιτείται άμεση θεσμική αποσαφήνιση για να μπορέσουν οι ενδιαφερόμενοι να επενδύσουν σε έργα ενεργειακής αυτονομίας, συμβάλλοντας παράλληλα στον εθνικό στόχο της πράσινης μετάβασης.
